...

 آوای نبودنت که درسرم می‌پیچد

نقش صورتت را به یاد نمی‌آورم

شک می‌کنم کدام چشمت براق‌تر بود

وقتی‌ می‌خندیدی

 

فاصله دیگر آزارم نمی‌دهد

دلتنگ هم نمی‌شوم انگار

اما

کاش یادت را هم برده بودی

همان است که گاهی شعر می‌شود

/ 7 نظر / 6 بازدید
ققنوس

به قول یه شاعر؛ همه چی از یاد آدم می ره، الا یادش که همیشه به یادشه! همیشه یک چشم براق تره وقت خنده... من هم اینو می دونم! :)

م

هوا ‍‍پر از لطافت بود حتی وقتی سر شکسته بودیم به لبخند و شعر هم اعتماد داشتیم

..... ..

(چند ورقه مه /رضا جمالی حاجیانی /نشر چشمه-کتاب بدی نیست.من شعرهاشو دوست دارم.

منیر

چه کشفی کردی ها ! نمی دونستم برق یکی بیشتره [لبخند] ... فی البداهه ی قشنگی بود ماهی . آفرین [گل]